اردیبهشت سال ۸۶ بود که برای اولین بار و به تشویق یکی از بهترین دوستانم وارد دنیای وبلاگ نویسی شدم ٬تجربه خوبی بود و دوستان خوبی از طریق  همین دنیای مجازی پیدا کردم و هنوز هم بودن در این فضای وبلاگی و کنار همین دوستانی که گاه حتی اسم واقعیشون را هم نمیدونم اما طرز فکر و احساساتشون رو میشه تا حدود زیادی درک کرد٬ خوب و لذتبخشه اما خود وبلاگ نویسی دیگه جذابیت گذشته رو برای من نداره به دو دلیل٬ اول اینکه متاسفانه من دیگه بد جور اسیر روزمره گیهای زندگی شدم  و حوصله و فرصت کافی برای نوشتن مطالب خلاقانه و نقد کردن موسیقی و شعر و اجتماع را ندارم٬ کاری که در وبلاگ اولم به تناسب فهم و دانش خودم انجام میدادم  و خب برای من با ارزش بود و دلیل دوم اینکه متاسفانه فضای بلاگفا و سرویس دهنده های  ایرانی  و بلاگ امن نیست و واقعا نمیشه راحت و بی دغدغه چیزی نوشت.شاید در آینده از یه سرویس دهنده خارجی وبلاگ استفاده کنم٬ حتی اگر دیر به دیر بنویسم بی دغدغه و مفید بنویسم...